ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Γράφει η Κατερίνα Σταματίου
LIFESTYLE & TRAVEL
Ο Αύγουστος κουβαλάει πάντα μια παράξενη διπλή ταυτότητα, καθώς στέκεται στο μεταίχμιο του χρόνου σαν μια αυγουστιάτικη Πρωτοχρονιά. Υπάρχει μέσα του μια γλυκιά ανυπομονησία για το νέο ξεκίνημα, με νέους στόχους, μια εσωτερική ανάγκη να καθαρίσουμε το μυαλό μας και να γράψουμε από την αρχή τις δικές μας λευκές σελίδες από τον Σεπτέμβρη. Κι όμως, αυτή η ανάγκη μας να βρούμε λίγη δροσιά και πνευματική ξεκούραση πέφτει συχνά στην παγίδα που στήνουν οι οθόνες μας.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μας βομβαρδίζουν με κατασκευασμένα πρότυπα για το πώς οφείλουμε να περνάμε τις διακοπές μας, επιβάλλοντας μια τέλεια, γυαλιστερή ευτυχία, γεμάτη ακριβά σκηνικά και μετρημένα likes. Όταν η δική μας πραγματικότητα αποκλίνει από αυτό το ψηφιακό ιδεατό, μας κυριεύει μια ανεξήγητη μελαγχολία, λες και χάσαμε το δικαίωμα στην ανάπαυλα επειδή δεν το φωτογραφίσαμε σωστά.
Αυτή η τεχνητή πίεση είναι που ξυπνά μέσα μας μια βαθιά, αληθινή νοσταλγία για τα χρόνια που πέρασαν. Το μυαλό δραπετεύει αυθόρμητα στα καλοκαίρια των παιδικών μας χρόνων, τότε που η ξεγνοιασιά δεν χρειαζόταν φίλτρα για να υπάρξει και η ευτυχία κρυβόταν στην αλμύρα, στα λιωμένα παγωτά και στις φωνές στις γειτονιές μέχρι να ανάψουν τα φώτα του δρόμου.
Ήταν η εποχή που ζούσαμε με όλες μας τις αισθήσεις, χωρίς την ανάγκη να αποδείξουμε τίποτα σε κανέναν. Όπως έγραφε και ο Οδυσσέας Ελύτης, το καλοκαίρι είναι «η εποχή που στήνονται τα όνειρα», και τα δικά μας παιδικά όνειρα δεν είχαν ανάγκη από σκηνοθεσία.
Μήπως, λοιπόν, η πραγματική ουσία βρίσκεται τελικά στην αναζήτηση αυτής της χαμένης, αυθεντικής ανεμελιάς που αφήσαμε πίσω μας στην παιδική ηλικία και όχι στις όμορφες, αλλά άψυχες, εικόνες από ηλιοβασιλέματα που προβάλλονται στα διάφορα posts;
Ίσως το φετινό καλοκαίρι, φεύγοντας, μας ζητά να κλείσουμε για λίγο τα μάτια και να βρούμε το φως μέσα μας, εκεί όπου καμία οθόνη δεν μπορεί να το φτάσει.
Ας κρατήσουμε αυτό το φως ως φυλαχτό για τις μέρες που έρχονται, με την ευχή οι χειμώνες μας να είναι πάντα γεμάτοι από τη ζεστασιά των αναμνήσεων που μας μεγάλωσαν.
Γιατί, όπως μας θυμίζει τόσο γλυκά και ο Γιάννης Ρίτσος στο «Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού», «δεν έχει ο αγέρας του καλοκαιριού κανένα μυστικό για μας που περπατάμε ξυπόλυτοι στα χόρτα».
Καλό μας φθινόπωρο, με την παιδική μας ψυχή πάντα σε πρώτο πλάνο.
Κατερίνα Σταματίου
Κάθε άρθρο είναι μια ιδέα που αξίζει να ακουστεί.
Εδώ, οι λέξεις βρίσκουν τον σωστό τους χώρο
Πρόσθεσε μας στο inbox σου!
Κάνε εγγραφή στο Newletter μας & ενημερώσου για εμάς
Ενημερωθείτε για την πολιτική προσωπικών δεδομενων.