ΟΤΑΝ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΟΙΝΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Προλογική σκέψη

Σε λίγες μέρες, η Ευρώπη ενώνεται και η οικουμενική συνείδηση απαντά με μία πολύχρωμη φωνή: “EUROVISION”, για 70ή φορά. Όπως έλεγε και ο Έρνστ Φίσερ, «Η τέχνη είναι ο δρόμος απ’ όπου το άτομο επιστρέφει στην ομάδα».

Το τραγούδι συνιστά την ελεύθερη και δημιουργική έκφραση που, μέσα από την αισθητική απόλαυση, περνά στην αθανασία. Οι καλλιτέχνες λειτουργούν ως πολιτιστικοί πρεσβευτές των λαών τους και δίνουν την ευκαιρία στο κοινό να γνωρίσει άλλους πολιτισμούς και να αναπτύξει αίσθημα οικειότητας και σεβασμού.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, η Eurovision αποδεικνύει πως η τέχνη ξεπερνά πολιτικά σύνορα και προκαταλήψεις και ότι η μουσική έχει πολλά πλεονεκτήματα.

Πλεονεκτήματα της μουσικής

Αρχικά, η μουσική συμβάλλει στην επικοινωνία των λαών. Αιτία τούτου είναι πως μεταλαμπαδεύει την τέχνη σε παγκόσμια διάσταση και οι λέξεις αποκτούν πανανθρώπινο χαρακτήρα, με λυρισμό και μελωδικότητα. Επιπρόσθετα, η μουσική αποτελεί σημαντικό μέρος του πνευματικού πολιτισμού. Τη στιγμή που αναπτύσσεται η μουσική, ταυτόχρονα αναπτερώνεται εξελικτικά και η τέχνη.

Επιπλέον, χάρη σ’ εκείνη καλλιεργείται η αισθητική των δεκτών. Για την ακρίβεια, εκλεπτύνεται το γούστο του ατόμου και διαμορφώνεται η αντίληψή του για το ωραίο, αφού ακούει τραγούδια με αρμονία, συμμετρία, ελευθερία και ρυθμό.

Αναντίρρητα, η μουσική γίνεται πεδίο έκφρασης συναισθημάτων. Αφενός, ο καλλιτέχνης λυτρώνεται, αφού τα συναισθήματά του αποτυπώνονται στη φωνή του και δεν εγκλωβίζονται. Αφετέρου, οι άνθρωποι δοκιμάζουν νέα συναισθήματα που αναφύονται από μουσικά ακούσματα, τα οποία αντανακλούν το ωραίο και το υψηλό.

Ο ρόλος του καλλιτέχνη

Μετά απ’ αυτά, αξίζει να σημειωθεί ο ιδιαίτερος ρόλος που διαδραματίζει ο καλλιτέχνης. Λεπτομερέστερα, εκείνος χρησιμοποιεί την πραγματικότητα για να παρουσιάσει τη δική του οπτική. Η αρχικά ακατέργαστη μορφή τέχνης «πλάθεται» στα χέρια του και, «σαν γλυπτό», αποκτά μορφή μέσω του τραγουδιού με αρμονία.

Ο ίδιος, μάλιστα, δεν παγιδεύεται στα οφέλη της εμπορευματοποίησης και αναπτύσσει το ταλέντο του μακριά τόσο από την τυποποίηση όσο και από τη μαζοποίηση.

Επίλογος

Συμπληρωματικά, όπως υποστήριζε ο Νίκος Εγγονόπουλος, «Σκοπός του έργου τέχνης είναι η κατάργηση της μοναξιάς».

Ο πνευματικός πολιτισμός της μουσικής διευρύνει τους ορίζοντες των ανθρώπων και η ευαισθησία κρίνεται καταλύτης της επικοινωνίας τους.