Η ΓΗ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ, ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Αν η Γη μπορούσε με μια φωνή να μας μιλήσει, τι θα μας έλεγε; Ίσως θα μας ζητούσε βοήθεια. Θα μας έλεγε ότι έχει κουραστεί από την ανθρώπινη παρέμβαση, ότι έχει προσφέρει τόσα πολλά για τη ζωή όλων των ειδών, αλλά συνεχώς πληγώνεται από τους ανθρώπους, κάθε μέρα όλο και περισσότερο. Φωνή δεν έχει, έχει όμως τον δικό της τρόπο να εκδηλώνει την κούρασή της.

Η 22α Απριλίου καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ως Διεθνής Ημέρα της Μητέρας Γης με ψήφισμα το 2009. Οι ρίζες της πρωτοβουλίας βρίσκονται στον γερουσιαστή Γκέιλορντ Νέλσον, ο οποίος πρότεινε την ιδέα για την Ημέρα της Γης, σε μια εποχή που η ανθρωπότητα δεν είχε ακόμη συνειδητοποιήσει τις συνέπειες της επέμβασης του ανθρώπου στο περιβάλλον. Κάποιες συνειδήσεις, ωστόσο, είχαν αρχίσει να ξυπνούν. Μετά τον Ιανουάριο του 1969, παρακολουθώντας τις τραγικές συνέπειες της μεγαλύτερης πετρελαιοκηλίδας που είχε δημιουργηθεί ποτέ στις ΗΠΑ μέχρι εκείνη την ημέρα, στο κανάλι της Σάντα Μπάρμπαρα, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να πεθάνουν περισσότερα από 3.500 θαλάσσια πουλιά, καθώς και δελφίνια, φώκιες και θαλάσσιοι λέοντες, ο Νέλσον ανέλαβε δράση. Σήμερα, η Ημέρα της Γης έχει φτάσει σε περισσότερες από 190 χώρες και γιορτάζεται από περισσότερους από 1 δισεκατομμύριο ανθρώπους κάθε χρόνο.

Ποιος είναι ο στόχος αυτής της μέρας; Να μας υπενθυμίζει ότι ο πλανήτης κινδυνεύει από τα ανθρώπινα χέρια. Με στόχο πρωτίστως να ικανοποιήσουμε τη «δίψα» μας για πλούτο, υιοθετούμε πρακτικές που αποβαίνουν μοιραίες για το περιβάλλον. Καυσαέρια από αυτοκίνητα, καύση ορυκτών καυσίμων, απόρριψη αποβλήτων σε θάλασσες και όχι μόνο, πετρελαιοκηλίδες, πλαστικά, σπατάλη νερού και ενέργειας εν γένει. Για να πούμε και κάτι ακόμη πιο επίκαιρο, ο πόλεμος είναι ένας επιπλέον παράγοντας υπεύθυνος για την καταστροφή του περιβάλλοντος. Βόμβες, πυρκαγιές και στρατιωτικές επιχειρήσεις καταστρέφουν δάση, ποτάμια και άγρια ζωή. Τα όπλα, τα καύσιμα και οι εκρήξεις απελευθερώνουν τοξικές ουσίες. Προφανώς, δεν είναι μόνο αυτά...

Τα αποτελέσματα; Μείωση της βιοποικιλότητας και σταδιακή εξαφάνιση ειδών, όπως της πολικής αρκούδας, της τίγρης και του ρινόκερου, καταστροφή φυσικών οικότοπων, εξάντληση των φυσικών πόρων, υπερθέρμανση του πλανήτη και αύξηση της στάθμης της θάλασσας. Σύμφωνα με το ευρωπαϊκό παρατηρητήριο Copernicus, ξεπεράστηκε το όριο του 1,5° Κελσίου ως προς τη μέση αύξηση της θερμοκρασίας τη διετία 2023-2024. Ακόμη, ερευνητές από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Nanyang (NTU) στη Σιγκαπούρη προέβλεψαν ότι η στάθμη της θάλασσας παγκοσμίως θα μπορούσε να αυξηθεί κατά 1,9 μέτρα έως το 2100, αν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) συνεχίσουν να αυξάνονται. Στην Ευρώπη, ολόκληρη η ακτή που εκτείνεται από το Calais της Γαλλίας έως τη νότια Δανία θα βυθιστεί, καθώς και η Βενετία.

Στο μέλλον τι θα μπορούσε να γίνει; Ο άνθρωπος, από τη φύση του θα έλεγα, είναι εγωιστής και επιπόλαιος και κάνει πολλά χωρίς να σκέφτεται τις συνέπειες. Με αυτή τη συμπεριφορά, το μέλλον του πλανήτη δεν προβλέπεται ρόδινο. Η ένταση της κλιματικής αλλαγής μπορεί να φέρει ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως ακραίους καύσωνες, πλημμύρες, ξηρασία και έλλειψη νερού, κάνοντας δύσκολη την επιβίωσή μας. Παράλληλα, η στάθμη του νερού θα συνεχίσει να ανεβαίνει, καλύπτοντας μεγάλα κομμάτια γης και προκαλώντας έντονα μεταναστευτικά ρεύματα. Όσον αφορά το νερό, από τη μία είναι ένας ανανεώσιμος φυσικός πόρος, από την άλλη όμως δεν είναι ούτε ανεξάντλητο ούτε πάντα και παντού διαθέσιμο. Αυτό σημαίνει ότι συγκρούσεις μεταξύ των ανθρώπων, υπό τον φόβο της επιβίωσής τους, δεν είναι ένα απίθανο σενάριο.

Είναι αργά να προσπαθήσουμε για ένα καλύτερο μέλλον για τον πλανήτη; Κάθε προσπάθεια, είτε μικρή είτε πιο σημαντική, κάνει τη διαφορά. Δεν είναι τόσο αργά για να κάνουμε κάποια βήματα για το καλό του πλανήτη. Προφανώς, το πόσο θα χειροτερέψουν τα πράγματα εξαρτάται από τις επιλογές που κάνουμε τώρα. Γνωρίζουμε πολλές πρακτικές που μπορούμε να υιοθετήσουμε στην καθημερινότητά μας: ανακύκλωση και μείωση αποβλήτων, εξοικονόμηση νερού και ενέργειας, υπεύθυνες αγορές με στόχο τη μείωση της υπερκατανάλωσης και της σπατάλης τροφίμων. Καλές είναι και αυτές οι πράξεις, αλλά πιο σημαντικό είναι να ξεκινήσουμε από μια απλή σκέψη: Τι κόσμο θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας; Η παρακαταθήκη μας δεν είναι μόνο όσα χτίζουμε, αλλά και όσα προστατεύουμε. Το περιβάλλον είναι το πιο πολύτιμο δώρο που μπορούμε να δώσουμε στις επόμενες γενιές. Η Γη θα συνεχίσει να υπάρχει, όμως... θα μπορούμε να ζούμε καλά πάνω σε αυτή; Επομένως, κάθε επιλογή μετράει και κάθε πράξη αφήνει αποτύπωμα.

Ιωάννα Μαρία Μπαζιώτη

ΠΗΓΕΣ
Ημέρα της Γης - Βικιπαίδεια
Ξεπεράστηκε το όριο του 1,5° Κελσίου για την υπερθέρμανση του πλανήτη
Χάρτης δείχνει τις πόλεις που μπορεί να κινδυνεύσουν να βυθιστούν από την υπερθέρμανση του πλανήτη - iefimerida.gr